Karıncanın Rızkı
Uyandığı anda karınca bir ses duymuş. O ses, “yarattığım güzel varlık bugün rızkın bir ağacın dallarında.” demiş.
Karınca hep O duyduğu sese güvenirmiş, çünkü her defasında bir mucize olurmuş ve gerçekleştiremem dediği şeyler bir şekilde gerçek olurmuş.
Bu tatlı karınca arkadaşları ile birlikte yer altında toprağa evrensel enerjinin daha derinlere inmesi için hep çalışırlarmış. Her karınca diğerine yardım edermiş. Onlar birlikte olmaktan büyük zevk alırlarmış. Dünyanın üzerinde deneyim kazanmaları için bazen tek başlarında yuvadan çıkıp Yaratıcı’nın ne muhteşem şeyler yarattığını görmeye ve O’nun büyüklüğüne görerek şahit olmaları gerekirmiş.
Bu yolculuk zamanı gelince yuvanın bilgeleri kimin yolculuk yapacağına karar verirmiş. Dün gece bir kez daha bu hazza ermek için çıkacak karıncanın kendisi olduğu müjdelenmiş.
AŞK incisi, sabah gün doğmadan yuvadan çıkmış. Yuvadan çıkmadan önce tırmanacağı ağacın görüntüsü bir anlığına belleğinde oluşmuş. Bu daha önce gördüğü bir ağaç değilmiş. Ama O’na güveni her zaman sonsuzmuş. Ulaşacağı yere gidene kadar yaratılmış olan her güzelliğin farkına varmış. Her şey muhteşemmiş ama bazen insan diye yaratılmış en değerli varlıkların attığı yolunu kaplayan koca şeylerin üzerinden geçmesi onu çok yoruyormuş. Yolculuğu boyunca kâh dinlenmiş kâh yürümüş kâh engeller aşmış.
Gün akşama kavuşmak üzereyken AŞK İncisi iyice yorulmuş ama neyse ki çıkacağı ağacın önüne gelmiş. Dinlenmek için kendine korunaklı bir yer aramış. Yumuşak yere düşmüş kiri ağacının çiçeğinin içi dinlenmek için mükemmelmiş.
Günün yorgunluğunun bir kısmını attıktan sonra ağaca tırmanmayı planlamış ve yerde duran yumuşak çiçeğin içine girmiş. Tam yerleşmişken çiçeğin içinde bir sarsıntı hissetmiş. Sanırım rüzgâr çıktı diye geçirmiş içinden. Ama hayır sanki yerden havalanmış gibiymiş. Olduğu yerde dengesini kaybetmiş. Bu seyahatleri esnasında bazen dönemeyen arkadaşları olurmuş. Arkadaşları geri dönmediğinde hepsi o arkadaşlarının Yaradan’ın onun için layık gördüğü en iyi yerde olduğunu bilirlermiş. AŞK İncisi de sanırım benim bu bedendeki yaşantım buraya kadar diye aklından geçirmiş. Bir anda yeniden sakinlik ve durgunluk oluşmuş. Nerede olduğunu öğrenmek için kiri ağacının çiçeğin yumuşacık kollarından dışarı çıkmış. Dışarı çıktığında ona gülümseyen bir insan görmüş. Sonra etrafına bakınca aa, o da ne tırmanması gereken ağacın kollarında olduğunu fark etmiş. O Yaratıcı’sına güvendiğinde Rabbinin de ona kolaylık sunduğunu anlamış. Onu bir insan eliyle bu mesafeye ulaştırmış olan Yaratıcı’sına yeniden hamd etmiş…
08.04.2023