• 8 ay önce
  • 3Dakika
  • 649Kelime
  • 406

Ölünce…

Tüm yaratılmışların maddesel ömür döngüsü belli. Hepimiz bu döngü tamamlanınca fiziksel bedenlerimizden ruhumuz ve bilincimiz ayrılıp öleceğiz. Fiziksel ölümden başka çeşitli parçalarımızın ölümünü de deneyimleyebiliyoruz. Ben de bugün daha önce çok kere deneyimlediğim ölümü bir kez daha deneyimliyorum. 

Bu deneyimle birlikte fiziksel ölümüm gerçekleştiğinde daha önce canlı yayınlarda konuştuğum, kendi cenaze törenimi yazayım bari dedim.

Bu yazı benim ölümüm sonrası ölüm hüznüne girecekler için bir hatırlatma. Benim mutlu olmamı istiyorsanız, ben öldükten sonra yazdıklarımı yaparsanız, ruhum o zaman daha çok AŞK OLur… Beni de Yaratıcı’ya AŞKla yolcu etmiş olursunuz…

Fiziksel bedenin gömülebilmesi için zorunluluktan birkaç kişinin dünyasal işleri ayarlaması gerekiyor. Gömülmemi organize edeceklerin kalbine inşallah o zaman Allah neşe nasip eder ve onlarda beni toprağa gömünceye kadar her şeyi kolayca ve neşe ile yaparlar. Cenaze törenime de sadece dünyasal prosedür için katılması gerekenler katılıp, başka kimsenin gelmemesi beni çok mutlu eder. Hem insanların kendi hayatını devam ettirmesini istediğim hem de benim vesilemle karbon salınımı artmaması için bunu istiyorum.

Hayat içinde zaman zaman hareket halinde oluyoruz. Bedenimi kabul edecek toprağın beni çağıracağını hissediyorum, bu nedenle nerede öldüysem o şehrin en kolay mezarlığına gömüleyim. En azından ölürken bir yerden bir yere taşınırken ortaya çıkacak karbon salınımını en aza indirmiş oluruz. Aynı zamanda beni misafir edecek toprak ananın benim için seçtiği koynuna da girerek, davete icabet etmiş olurum. Bir mezar yapılmazsa ve beni sonra ziyaret etme zorunluluğu olmazsa çok mutlu olurum. 

Ölümümü birbirinize haber verirken lütfen hüzünle değil neşeyle, mutlulukla ve yapabiliyorsanız kahkahalarınızla haber verin.

2009 yılından beri kendimle buluştuktan sonra elimden geldiğince daha çok mutluluk ve neşenin dünyaya akmasına aracılık etmeye çalıştım. Bu kadar emek vermişken hüzün bulutlarını dünyada çoğaltmayın olur mu?

Ölen sevdiklerimizi zaman zaman hatırlarız. İşte beni hatırladığınız anlarda da ölümüm için minicik bir üzüntü bile içinizde oluşursa en sevdiğiniz şarkıyı çalıp, dans edin. Konuşurken en çok güldüğünüz arkadaşınızı arayın sohbet edin ve bol bol kahkaha atın. Siz beni ne kadar neşe ile anarsanız ben o kadar mutlu olurum. Bir de bir hayvana bir bitkiye benim yerime sevgiyle dokunmanız beni çok mutlu eder.

Ölüm yıldönümümü de bir yerlere not etmeyin ki benim için neşeli olan bu madde ayrılığında siz de hayatınızı anlık dahi olsa hüzünle eşleştirmeyesiniz.

İşin özeti benim ölümüm için ne yapacaksanız sizde sevgi ve neşe açığa çıkacak şekilde yapın. O zaman ben de sizin aracılığınızla kollektif bilinçteki ölüm ile ilgili alanları da giderek ayak arındırmış olurum 🙂 

Yazarken ben çok mutlu oldum ve çok heyecanlandım. İnşallah dünyaya vedam bu kadar eğlenceli olur.

17.04.2022

You may also like